Kada govorim o sebi kao muzičaru najčešće kažem da je moje bavljenje muzikom splet ljubavi i životnih okolnosti. Rođen sam 1968. godine u Užicu. Gitaru sam počeo da sviram u osnovnoj školi u školskom orkestru, a karijeru muzičara započeo u užičko - požeškom rok bendu "Hard Company". Po prestanku rada ovog benda počeo sam da sviram u užičkoj Živoj Vatri, grupi koju smo osnovali moj drug, Mihailo i ja davne 1985 godine. U Živoj Vatri sam stekao iskustvo rada na muzičkoj sceni i status gitariste. Uporedo sam počeo da sviram i pevam starogradsku muziku sa akustričarskim bendovima u raznim sastavima i repertoarima do danas. Stalno sam angažovan na muzičkoj sceni samostalno ili u orkestrima akustičarske, rok i narodne muzike.
Opširnije govoreći o sebi i svom muzičkom radu, mogu da kažem da se nije zasnivao na porodičnoj tradiciji već na društvenoj sredini koja je muzičare tretirala na poseban način. Narod u mom kraju muzičare doživljava kao ljude koji druge čine srećnim i dele sa njima deo svoje duše. To me je privuklo muzici, a ostalo je došlo samo po sebi sa entuzijazmom i dugogodišnjim radom. Jasno je da niko muzičar ne postaje bez truda, odricanja i ne baš omiljenih svakodnevnih vežbi. No baviti se muzikom kao hobijem, ljubavlju i profesionalnim angažmanom posebna je privilegija.
Naravno priča o muzici nikada ne može da prođe bez pitanja o ekonomskoj strani, odnosno kako se odnosimo prema tome. U egzistencijalnom smislu hleb muzičara ima više kora. Koja je slatka, a koja ne to samo muzičari znaju. Mnogi umeju da sviraju i lepo interpretiraju pojedine pesme ali ne mogu da izdrže nastupe koji zahtevaju višednevne angažmane, dan za danom, neprospavane noći u prostorima koji su prepuni veselih ljudi, alkohola i dima. Tu im se karijera najčešće brzo i završi. Međutim ukoliko se muzici kao poslu prilazi kao posebnom načinu života to onda podrazumeva prihvatanje i spremnost na okolnosti u kojima se radi na estradi.
Muzikom se nije moguće baviti ako se životu ne prilazi sa pozitivne strane. Muzičari su ljudi koji i lepe i teške trenutke prolaze kroz muziku i pesmu. To nas verovatno čini onim što jesmo.
No comments:
Post a Comment